در شرايط کنونی که صنعت تايرسازی کشور با مشکلات بزرگی از قبيل عدم سودآوری روبروست، يکی از راهکارهايي که برای احيای صنعت تاير ارائه میشود ادغام شرکتهای توليدکننده با يکديگر است. البته فرايند ادغام، طولانی مدت میباشد، و پيادهکردن آن مستلزم برنامهريزی دقيق است. مطلب زير برگرفته از گفتگويی میباشد که با آقای مهندس حسن شعبانی، مدير توسعه تکنولوژی شرکت لاستيک البرز، انجام دادهايم؛
اهميت بحث ادغام را زمانی در میيابيم که میبينيم مجموع ظرفيت تاير توليدی توسط کارخانجات داخلی برابر مقداری است که برای يک کارخانه تايرسازی جهت سودآوری درنظرگرفته میشود. البته طولانی و حساس بودن فرايند ادغام، توجه به تمامی جوانب موضوع را ضروری میسازد. يکی از موانعی که سبب طولانی شدن فرايند میشود اين است که در کنار مطرح شدن بحث همکاری شرکتها، در مراحل اوليه مساله رقابت داخلی نيز در کنار آن مطرح می شود. در گذشته اين مساله میتوانست دليل بر عدم همکاری شرکتهای داخلی باشد، اما باگذشت زمان و مطرح شدن WTO و باز شدن درهای کشور به روی تايرهای خارجی، حتی برای حفظ بازار داخلی نيز مجبور به رقابت با شرکتهای خارجی خواهيم بود و مجبوريم به استانداردهای جهانی نزديک شويم. در چنين شرايطی ديگر مسأله سودآوری بالاتر هم مطرح نيست بلکه مسأله فقط مسأله بقای شرکت است. در اينجا اهميت مساله همکاری شرکتهای داخلی و ادغام آنها آشکار میشود. بايد توجه داشت که هدف از ادغام شرکتها، بقای صنعت تاير کشور است.
برای ادغام شرکتها، پيشنهادی که به عنوان قدم اول مطرح است، ادغام واحدهای تحقيق و توسعه، تدارکات و فروش است، در نهايت واحدهای ستادی بايد يکی شوند، مواد اوليه را يک واحد بازرگانی خريداری کند و بازاريابی و فروش به عهده يک واحد بازرگانی باشد.
بدليل اينکه کارخانهها از نظر فيزيکی در دو جای مختلف میباشند، نيروهای توليدی بايد جدا از هم فعاليت کنند. ادغام اين بخشها يک فرايند بسيار مشکل و طولانی است که جای تـأمل فراوان دارد. اما در هر حال ادغام به صورتی کلی يا جزئی يک مساله اجتنابناپذير است.http://www.techds.org/fulltext.php?paperid=19
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر